Հայաստանի հեռուստատեսության տարեգրությունը սկսվում է 1955 թ.-ի սեպտեմբերի 5-ից, երբ ԽՍՀՄ Մինիստրների խորհուրդը Միության հանրապետություններում 27 ծրագրային կենտրոնների եւ 5 հաղորդող կայանների շինարարության մասին որոշում ընդունեց: Երեւանում` Նորքի բարձրունքում սկսվեց Հայաստանի հեռուստակայանի շինարարությունը: Շուտով տեղադրվեց 180մ բարձրության առաջին հեռուստաաշտարակը, որը 1978թ.-ին փոխարինվեց նորով: Հայաստանի հեռուստատեսության առաջին տնօրեն Ներսես Կագրամանովի ղեկավարությամբ ստեղծվեց հանձնաժողով, որն էլ եւ սկսեց ընտրել հեռուստաաշխատողներին, ովքեր հետագայում պիտի զարգացնեին եւ ամուր հիմքերի վրա դնեին հայկական հեռուստաարվեստը:
1956թ.-ի նոյեմբերի 29-ին` Հայաստանի խորհրդայնացման տարեդարձի օրը, հեռարձակվեց Հայկական հեռուստատեսության առաջին հաղորդումը: Եթերը բացեց հայկական էկրանի առաջին հաղորդավար Նարա Շլեպչյանը: Ցուցադրվեց մեկ գեղարվեստական կինոնկար եւ Մոսկվայում տեղի ունեցած հայկական գրականության եւ արվեստի տասնօրյակի եզրափակիչ համերգին նվիրված կինոնկար: 
Մինչ դեկտեմբերի 31-ը ցուցադրվում էին կինոնկարներ: Միաժամանակ ստեղծագործական խմբերն աշխատում էին ինքնուրույն հաղորդումների վրա: 1956թ.-ի դեկտեմբերի 31-ին եթեր հեռարձակվեց ամանորյա հաղորդումը, իսկ 57-ի հունվարի 2-ին` երեխաների համար պատրաստված տոնական ծրագիրը: Մեկ փորձնական հաղորդում էլ կայացավ հունվարի 3-ին: Այն նվիրված էր հայ մեծ նկարիչ Վարդգես Սուրենյանցի կյանքին եւ գործունեությանը: Փորձնական հաղորդումների ցուցադրումը շարունակվեց մինչեւ փետրվար:
